Moederdag in coronatijd

BLOG | Een maandje organisatievrij

Blogger Esther deelt haar goede voornemens in de dagen voor Moederdag!

Moederdag. Spaans benauwd krijg ik het ervan. Geen goed teken in deze tijden. De oorzaak: deze moeder heeft geen zin meer om feestjes te vieren. Na Pasen, Koningsdag, Herdenkings- en Bevrijdingsdag én twee weken vakantie is mijn creativiteit aan het einde van zijn latijn.

Dat was ‘ie eigenlijk al. ‘Bedenk jij nu eens wat’, snauwde ik Echtgenoot toe aan het begin van wat een bevrijdingsfeestje had moeten worden. Het bleef stil. ‘Ik doe het ook niet hoor’, dreigde ik. ‘Dan hebben we een vlag en that’s it.’ Echtgenoot knikte, pakte de driekleur en riep de kinderen even later voor een potje voetbal.

Het werd een gewoon gezellige dag. We hadden geen taart, geen zelfbedachte spelletjes, geen DIY-vlaggen of Wilhelmus-moment. We voetbalden in de buurt, aten knakworstjes bij de lunch en deden ieder ons ding. Gewoon dus, en toch nog gezellig.

Nog geen week verder prijkt het volgende feestje op de kalender. En hoewel mijn ‘hier-moet-ik-toch-echt-wel-weer-iets-bijzonders-van-maken’-gevoel zich opnieuw opdringt, is de creativiteit in geen velden of wegen te bekennen. Net als de zin in weer een hoogtijdag. Zullen we ‘m schrappen? Stilletjes voorbij laten gaan nu er toch geen kleuterjuf is die versjes stampt?

Achter mij roffelen twee voetjes de trap op. Helderblauwe kleuterogen kijken geheimzinnig mijn kant op. ‘Mam. Je moet even boven blijven. Ik zeg niet waarom, maar je mag ook niet in mijn nachtkastje kijken. Want het is een geheimpje. Voor jou.’

Ik kijk naar mijn jongste zoon. Zijn twinkeloogjes. Vol van de verrassing voor zijn moeder. Voor mij.

Moederdag. Ik neem een maandje organisatievrij. Loslaten, noemen sommige mensen het. Of ik dat kan, zal de tijd leren. Ik zet nog snel “taart” op het boodschappenlijstje dat Echtgenoot straks zal afwerken – oeps – en loop langzaam naar beneden. Op de eerste verdieping blijf ik staan en kijk naar het nachtkastje. Daar, op de bodem, ligt een verrassing. Een verrassing voor moederdag. Niet geregeld, wel voor mij.

 

Esther van Lunteren (33) is moeder van drie zoons van 9, 8 en 5 jaar en schrijft met regelmaat over haar leven als jongensmoeder.

 

Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email
Direct naar de inhoud